Willemsbrug in aanbouw 1980

De bouw van de nieuwe Willemsbrug begin jaren 80. De brug werd in 1981 opgeleverd.

In 1981 werd de Willemsbrug over de Nieuwe Maas in gebruik genomen. Het ontwerp van stadsarchitect Veerling verving de in 1879 geopende verkeersbrug, genoemd naar Koning willemsbrug1981Willem III, die in 1874 de eerste steen had gelegd. Alleen de bruggenhoofden bestaan nog. Tussen 1870 en 1877 was ook de spoorbrug aangelegd. De Willemsbruggen waren via het Noordereiland verbonden met Hef- en Koninginnebrug over de Koningshaven.

De nieuwe Willemsbrug ligt ongeveer honderd meter oostelijker . De Willemsspoorbrug werd in 1993 vervangen door de Willemsspoortunnel en gesloopt. De bijna drie kilometer lange viersporige tunnel gaat bij het Hofplein de grond in en duikt bij de Rosestraat weer op. Station Blaak ligt ondergronds ter plaatse van de kruising met de lager gelegen metro. Vanwege de bouw werden enkele historische panden aan de Wijnhaven afgebroken en gereconstrueerd.

Al in de jaren dertig waren er plannen voor een nieuwe oeververbinding en een verkeersplein op de noordoever. Ook in het Basisplan was een brug voorzien met een grote rotonde ter plaatse van de Oudehaven. Gedurende de jaren vijftig had de gemeente het plan de Willemsbruggen te vervangen door een gecombineerde spoor- en verkeerstunnel. De NS zag vanwege de kosten af van dit voorstel, waarna de gemeente in 1970 besloot tot de aanleg van een zesbaans autotunnel. Het nieuwe gemeentebestuur voelde in de jaren zeventig weinig meer voor ongebreideld autoverkeer in het centrum, waardoor de tunnel werd vervangen door een brug met behalve drie stroken voor het autoverkeer, twee vrije busbanen en ruime fiets- en voetpaden. Om de Oudehaven te sparen slingert de verkeersroute door de stad, de zogenaamde Lus van Linthorst.

In 1975 kreeg Veerling de opdracht voor een nieuwe Willemsbrug. De nieuwe brug moest aanvankelijk 9,10 meter boven de hoogst bekende vaarbare waterstand komen, dat wil zeggen 12,50 meter boven NAP. Vanwege de hoge bouwkosten, met name voor de dure op- en afritten, werd de doorvaarthoogte uiteindelijk bepaald op 11,50 meter boven NAP.

Uit zes ontwerpen die door Gemeentewerken waren vervaardigd werd uiteindelijk het goedkoopste ontwerp gekozen: een symmetrische tuibrug met A-vormige pylonen, die als een soort poorten fungeren. Veerling zelf had een voorkeur voor een asymmetrische tuibrug met één pyloon, zoals de latere Erasmusbrug.

De twee 65 meter hoge pylonen staan 260 meter uit elkaar. Vanuit de twee donkerrode pylonen waaieren de tuien die in het brugdek zijn verankerd parapluvormig uit. Het wegdek is heel licht gebogen. De brug is 34 meter breed. De zuidelijke oprit op het Noordereiland is als aarden baan en de noordelijke oprit als viaduct uitgevoerd. Hieronder werd een discotheek gevestigd. Een sculptuur van Auke de Vries, de ‘waslijn’, hing aanvankelijk tussen de oude spoorbrug en de Willemsbrug. Bij de sloop van de spoorbrug werd één pijler gehandhaafd om het kunstwerk aan op te hangen.

De foto komt uit het archief van het ANP. De informatie komt van rotterdam.nl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s