De Graaf Zeppelin boven vliegveld Waalhaven op 18 juni 1932.

De Graaf Zeppelin boven vliegveld Waalhaven op 18 juni 1932.

De Graf Zeppelin was een grote zeppelin, gebruikt in het begin van de 20e eeuw, die genoemd was naar graaf Ferdinand von Zeppelin, de ontwikkelaar van de zeppelin, die in 1917 was vliegveld waalhaven 1932overleden.

De LZ127 werd gebouwd op de werf van Luftschiffbau Zeppelin GmbH in Friedrichshafen. Het schip was 236,6 meter lang, had een diameter van 30,5 meter en een volume van 105 000 m³. Toen het op 18 september 1928 zijn eerste vlucht maakte, was het de grootste zeppelin ooit gebouwd.

Oorspronkelijk was de LZ127 bedoeld voor experimenten en demonstraties, om de weg vrij te maken voor regelmatig zeppelinvervoer, maar hij vervoerde ook passagiers en post om de kosten te dekken. In oktober 1928 reisde het schip op zijn eerste langeafstandsreis naar Lakehurst, New Jersey, waar de bemanning feestelijk onthaald werd. De Graf Zeppelin bezocht later verschillende plaatsen in Duitsland, Italië, Palestina en Spanje. Een tweede reis naar de Verenigde Staten werd afgeblazen in Frankrijk door een storing in de motoren in mei 1929.

In augustus 1929 vertrok de LZ127 voor een tocht rond de aarde. De groeiende populariteit van de ‘reus van de lucht’ zorgde ervoor dat Zeppelins bedrijfschef Hugo Eckener geen moeite had om sponsors te vinden. Een van deze sponsors was de Amerikaanse persgigant William Randolph Hearst, die vroeg om de ronde te starten in Lakehurst. Vanaf daar vloog de Graf Zeppelin naar Friedrichshafen, dan naar Tokio, Los Angeles en terug naar Lakehurst. Aan boord was ook de Britse journaliste Grace Hay Drummond-Hay, de eerste vrouw die op een dergelijke wijze rond de wereld reisde. Na 21 dagen, 5 uur en 31 minuten kwam de zeppelin aan. Inclusief de reis van Friedrichshafen naar Lakehurst en terug had hij 49 618 km afgelegd.

In het volgende jaar ondernam de Graf Zeppelin enkele reizen rond Europa, en na een succesvolle reis naar en door Zuid-Amerika in mei 1930 werd besloten om de eerste regelmatige trans-Atlantische luchtlijn te openen. Ondanks het begin van de Grote Depressie en concurrentie van de snellere vliegtuigen transporteerde de LZ127 steeds meer passagiers. Er zijn in totaal 64 retourvluchten gemaakt van Duitsland naar Brazilië. De zeppelin bereikte in juli 1931 de Noordpool, wat indertijd een droom van Zeppelin was geweest, die hij twintig jaar eerder door de oorlog niet had kunnen realiseren.

Na de ramp met de Hindenburg was het geloof in de veiligheid van de zeppelins spectaculair gedaald en het bedrijf kon nog maar moeilijk aan klanten komen. Een maand na de ramp werd de LZ127 uit de vaart gehaald, en omgebouwd tot een museum. Het einde van de Graf Zeppelin kwam met het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. In maart 1940 besloot Hermann Göring om de resterende zeppelins te slopen en het aluminium te gebruiken in de oorlogsindustrie.

Het Rotterdamse vliegveld Waalhaven werd op 26 juli 1920 geopend. Het was aangelegd op de eerste grond die vrijkwam bij het graven van de Waalhaven en die werd geborgen in het zuidelijke deel van de verder tot haven te vergraven en ontwikkelen polders Robbenoord en Plompert.

In het begin bestond het vliegveld uit een opgespoten terrein zonder verharde banen. In deze beginperiode werden lijndiensten onderhouden door omgebouwde militaire vliegtuigen. Het eerste Nederlandse luchtvrachtvervoer vond ook vanaf dit vliegveld plaats, in juni 1924. In de jaren 1930 was het vliegveld een belangrijk knooppunt voor het verkeer van en naar Londen en Parijs. Het vliegveld trok ook veel dagjesmensen, die vanaf 1931 door Spido werden vervoerd.

Op Waalhaven was de Nationale Vliegtuig Industrie gevestigd, en later de Vliegtuigenfabriek Koolhoven. Tot hun verhuizing in 1936 naar vliegveld Ypenburg was het ook de basis van de Rotterdamsche Aero Club en de door deze club gestichte Nationale Luchtvaartschool N.V.

Op 10 mei 1940 werd het vliegveld grotendeels uitgeschakeld. Een Duits bombardement in de vroegste uren van de invasie op 10 mei vernietigde het grootste deel van de gebouwen. Het werd gevolgd door een Duitse parachutisten- en luchtlanding die de Nederlandse verdediging spoedig oprolde. Nadien maakten Nederlandse en Britse bombardementen het vliegveld nagenoeg onbruikbaar voor de Duitsers, hoewel het nog tot en met 12 mei sporadisch kon worden gebruikt voor landingen. Het vliegveld is na de oorlog niet opnieuw opgebouwd en het gebied werd spoedig na de oorlog tot het bedrijventerrein Waalhaven-Zuid ontwikkeld.

De fotograaf is Sterling en de foto komt uit het archief van het ANP. De informatie komt van Wikipedia.

Advertenties