Centraal Station 1959

De hal van het Centraal Station in maart 1959.

Station Rotterdam Centraal is het Centraal Station van Rotterdam. Het station verwerkt gemiddeld dagelijks 110.000 reizigers. Het huidige stationsgebouw, gelegen aan het Stationsplein, werd op 13 maart 2014 officieel geopend. Het treinstation telt tegenwoordig zeven perrons met dertien perronsporen en drie doorgaande sporen zonder perron, de sporen 2, 5 en 10.cs 1959

Voor de Tweede Wereldoorlog had Rotterdam niet een centraal station, maar vier stations die in en rond het centrum gelegen waren en reizigers in verschillende richtingen vervoerden. Deze waren de stations Delftse Poort (richting Schiedam, Den Haag HS en Amsterdam CS), Beurs (richting Dordrecht), Maas (richting Gouda en Utrecht) en Hofplein (richtingen Den Haag HS/Scheveningen).

Treinen uit de richting Utrecht eindigden van 1858 tot 1953 op station Maas. In 1953 werd een nieuw tracé in gebruik genomen waarbij de trein vanuit Utrecht werd verlegd over de Ceintuurbaan, met Rotterdam Noord als stopplaats. In dat jaar werd Station Maas afgebroken en op Rotterdam Noord een nieuwe stationsgebouw geopend. In 1957 werd Station Rotterdam Centraal geopend, dat als uiteinde van de nieuwe verkeersader, zorgde voor een verbinding vanuit het centrum van Rotterdam in alle richtingen, inclusief Utrecht en Gouda. Niet alle spoorlijnen werden direct op het Centraal Station aangesloten. Zo reed de trein uit Den Haag nog langs langs de route van de Hofpleinlijn, via Station Rotterdam Kleiweg en over de Ceintuurbaan. Pas in 2010 werd Den Haag met metro’s van de RandstadRail volledig op het Centraal Station aangesloten. Hierop werd het nabije station Hofplein gesloten.

Het eerste Station Rotterdam Centraal werd op 21 mei 1957 officieel geopend, waarvoor de architect Sybold van Ravesteyn het stationsgebouw ontworpen had. Het station verving het station Delftse Poort dat tijdens het bombardement op Rotterdam beschadigd was. Het stationsgebouw werd in 2007 gesloten en het jaar erop gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouw. In 2007 maakten dagelijks zo’n 110.000 reizigers gebruik van Centraal Station in Rotterdam.

De fotograaf is Dhr. den Butter en de foto komt van de Flickrpagina van Gill Steenvoorde. De informatie komt van Wikipedia.

Advertenties

Centraal station 1967

Het Station Rotterdam Centraal was een stationsgebouw dat tussen 1957 en 2007 diende als het Centraal Station van Rotterdam. centraal station 1967Het gebouw was ontworpen door de architect Van Ravesteyn. Het was onderdeel van de wederopbouw van Rotterdam. Het gebouw werd in 1957 geopend. In 2007 werd het gesloten en het jaar erop gesloopt om plaats te maken voor de nieuwbouw die in 2012 geopend werd. In 2007 maakten dagelijks zo’n 110.000 reizigers gebruik van Centraal Station in Rotterdam.

In 1954 kwam de Nederlandse Spoorwegen met plannen om een nieuw station te bouwen als uiteinde van een nieuwe verkeersader. Het station zou ook het (tweede) Station Rotterdam Delftsche Poort vervangen dat door het bombardement van 14 mei 1940 ernstig beschadigd was geraakt. Tussen 1941 en 1953 maakte architect Sybold van Ravesteyn zijn ontwerpen voor het nieuwe station. Daarvoor had Van Ravesteyn inspiratie opgedaan bij het modernisme dat bij Italiaanse stationsgebouw gebruikt werd. De inspiratie was terug te vinden in de flauwe bocht van het gebouw aan het het stationsplein en gevelopbouw waarbij gewerkt is met de werking van licht en schaduw. Het hal had een schalenplafond, het de overkapping van het perron betonnen was sierlijk. Bij zijn eerste ontwerp had Van Ravesteyn nog een centrale toren, maar de gemeente Rotterdam drong aan om een meer moderne dan klassieke opzet, waardoor Van Ravesteyn in vervolgontwerpen zich meer richtte op het functionalisme. Toen de Nederlandse Spoorwegen in 1954 kwam met de uiteindelijke bouwplannen, duurde het tot 13 maart 1957 voordat het nieuwe station werd opgeleverd. Op 21 mei 1957 werd het officieel geopend.

Voor 2025 werd gerekend op 320.000 reizigers per dag. Om deze toename aan te kunnen was een nieuw station nodig. Ook was het bestaande station, met name de reizigerstunnel, te klein geworden om het grote aantal passagiers te verwerken. In 2004 werd begonnen met een totale herbouw van het station en zijn omgeving om het toenemende verkeer van treinen, bijvoorbeeld de hogesnelheidstrein tussen Amsterdam, Brussel en Parijs, te kunnen verwerken en om de RandstadRail zijn plaats te kunnen geven. In juni 2004 gaven Prorail en de Gemeente Rotterdam de opdracht aan Team CS, een coöperatie tussen Benthem Crouwel Architekten, MVSA Meyer &Van Schooten Architecten, en West 8 om de plannen uit te werken tot een ontwerp voor het nieuwe centraal station.

Op 16 mei 2006 onthulde burgemeester Opstelten een kunstwerk van Onno Poiesz bestaande uit het woord EXIT, dat achter de ramen van de voorgevel bevestigd werd. Een deel van de letters “CENTRAAL STATION” die tot aan de sluiting van het station op het gebouw stonden is door Peter Hopman en Margien Reuvekamp van Bureau Lakenvelder in een andere volgorde gezet zodat zij tot aan de sloop van het gebouw de ode “TRAAN LATEN” toonden. De definitieve sluiting van het verouderde station vond plaats op 2 september 2007, in aanwezigheid van burgemeester Ivo Opstelten, om een begin te kunnen maken met de afbraak. Tussen 16 januari 2008 en eind maart 2008 werd het stationsgebouw geheel afgebroken.

Voor de Tweede Wereldoorlog had Rotterdam geen echt Centraal Station, maar vier stations in en rond het centrum: Delftse Poort (richting Schiedam, Den Haag HS en Amsterdam CS), Beurs (richting Dordrecht), Maas (richting Gouda en Utrecht) en Hofplein (richtingen Den Haag HS/Scheveningen). Treinen uit de richting Utrecht eindigden van 1858 tot 1953 op station Maas. Sindsdien worden zij via de Ceintuurbaan (met stopplaats Rotterdam Noord) naar het Centraal Station geleid.

De prent komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Centraal Station 1986

Het Centraal Station op 28 mei 1986.cs1986

Voor de Tweede Wereldoorlog had Rotterdam geen echt Centraal Station, maar vier stations in en rond het centrum: Delftse Poort (richting Schiedam, Den Haag HS en Amsterdam CS), Beurs (richting Dordrecht), Maas (richting Gouda en Utrecht) en Hofplein (richtingen Den Haag HS/Scheveningen).

Treinen uit de richting Utrecht eindigden van 1858 tot 1953 op station Maas. Sindsdien worden zij via de Ceintuurbaan (met stopplaats Rotterdam Noord) naar het Centraal Station geleid. Dat station werd iets ten westen van het door het bombardement van 14 mei 1940 verwoeste voormalige station Delftse Poort gebouwd aan het uiteinde van een nieuwe verkeersader.

In 1953 waren niet alle spoorlijnen direct op het Centraal Station aangesloten. Zo reed de trein uit Den Haag nog lang langs de route van de Hofpleinlijn, via Rotterdam Kleiweg en Ceintuurbaan. Pas in 2010 werd Den Haag met de RandstadRail volledig op het Centraal Station aangesloten. Hierop werd het nabij gelegen station Hofplein gesloten.

In 1954 kwam de Nederlandse Spoorwegen met plannen om een nieuw station te bouwen. De architect Sybold van Ravesteyn ontwierp het stationsgebouw. Op 13 maart 1957 werd het opgeleverd en op 21 mei 1957 werd het officieel geopend.

Op 9 februari 1968 opende prinses Beatrix de eerste metrolijn in Nederland op Rotterdam CS, zoals het station destijds heette. Hierdoor kreeg het centraal station een verbinding met Rotterdam-Zuid, de noord-zuidlijn genaamd (tegenwoordig: lijn D). Het eerste metrostation had één eilandperron met twee sporen. Op 28 september 2009 is een nieuw en ruimer opgezet ondergronds metrostation geopend pal naast het oude, dat werd gesloopt. Het nieuwe station, dat veel lichter oogt, heeft twee eilandperrons met drie sporen.

Het treinstation telt tegenwoordig zeven perrons met dertien perronsporen en drie doorgaande sporen zonder perron, de sporen 2, 5 en 10.

Het stationsgebouw werd in 2007 gesloten en het jaar erop gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouw. In 2007 maakten dagelijks zo’n 110.000 reizigers gebruik van Centraal Station in Rotterdam.

In 2004 werd begonnen met een totale herbouw van het station en zijn omgeving om het toenemende verkeer van treinen, bijvoorbeeld de hogesnelheidstrein tussen Amsterdam, Brussel en Parijs, te kunnen verwerken en om de RandstadRail zijn plaats te kunnen geven. Zo werd voor 2025 gerekend op 320.000 reizigers per dag. Om deze toename aan te kunnen was een nieuw station nodig. Ook was het bestaande station, met name de reizigerstunnel, te klein geworden om het grote aantal passagiers te verwerken.

In juni 2004 gaven Prorail en de Gemeente Rotterdam de opdracht aan Team CS, een coöperatie tussen Benthem Crouwel Architekten, MVSA Meyer &Van Schooten Architecten, en West 8 om de plannen uit te werken tot een ontwerp voor het nieuwe centraal station.

Op 16 mei 2006 onthulde burgemeester Opstelten een kunstwerk van Onno Poiesz bestaande uit het woord EXIT, dat achter de ramen van de voorgevel bevestigd werd. Een deel van de letters “CENTRAAL STATION” die tot aan de sluiting van het station op het gebouw stonden is door Peter Hopman en Margien Reuvekamp van Bureau Lakenvelder in een andere volgorde gezet zodat zij tot aan de sloop van het gebouw de ode “TRAAN LATEN” toonden. De definitieve sluiting van het verouderde station vond plaats op 2 september 2007, in aanwezigheid van burgemeester Opstelten, om een begin te kunnen maken met de afbraak. Tussen 16 januari 2008 en eind maart 2008 werd het stationsgebouw geheel afgebroken.

Passagiers moesten toen jarenlang gebruikmaken van voorzieningen in een tijdelijk onderkomen, een smurfenblauw gebouwencomplex aan de Conradstraat op de noordoosthoek van het Groothandelsgebouw. De fietstunnel fungeerde hierbij als tijdelijke reizigerspassage. Op 28 november 2012 is de zes keer zo brede, vernieuwde reizigerstunnel geopend en op 28 augustus 2013 is de gerenoveerde fietstunnel opengesteld; de zogeheten speculaasjes, kunstwerken die de vleugels van het oude centraal station sierden, staan nu boven de uiteinden van de fietstunnel. Rotterdam Centraal, zoals het station tegenwoordig officieel heet – aan de zuidzijde is op uitdrukkelijk verzoek van de Rotterdamse bevolking de benaming Centraal Station in de belettering die architect Van Ravesteyn op het oude station had laten aanbrengen teruggekeerd – heeft door de nieuwbouw en omdat het op de internationale spoorlijn HSL-Zuid ligt, de status van wereldstation verkregen.

Ook het oude metrostation Rotterdam Centraal met twee sporen om een eilandperron werd vernieuwd en uitgebreid mede ten behoeve van de RandstadRail-verbinding met Den Haag Centraal. Op de plaats waar het eilandperron van het oude metrostation lag, liggen nu wissels. Het tracé van de RandstadRail Metrolijn E werd met een nieuwe tunnel bij Rotterdam Centraal op het overige metronetwerk aangesloten. Het nieuwe metrostation heeft drie sporen en twee eilandperrons. Spoor 1 bedient metrolijn E, onderdeel van de Randstadrail, richting Den Haag Centraal. Spoor 2 is voor metrolijn E richting Slinge; tijdens extra diensten tussen Slinge – Rotterdam Centraal v.v wordt spoor 2 ook gebruikt als eindpunt van metrolijn D. Spoor 3 ligt tussen de twee eilandperrons; uniek is dat op dit spoor aan beide zijden de deuren van de metro worden geopend. Dit laatste spoor wordt gebruikt als beginpunt van metrolijn D naar De Akkers. Op 28 september 2009 werd het nieuwe metrostation geopend, nadat het twee dagen voor werkzaamheden gesloten was geweest. De verbinding voor de RandstadRail werd op 16 augustus 2010 officieel geopend; zij was een dag later ook beschikbaar voor de reizigersdienst.

Op 13 maart 2014 is het station officieel geopend door Koning Willem-Alexander. Op 26 maart werd een van de 60-jarige platanen geplaatst op de Conradstraat die in 2005 moesten ‘verhuizen’ om ruimte te maken voor de verbouwing van het station

De fotograaf is Lex de Herder en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.