Nieuwe Maas 1932

De Nieuwe Maas, gezien onder de spoorbrug door, 1928-1932.

De Nieuwe Maas is de rivier waaraan de steden Rotterdam (gedeeltelijk), Schiedam en Vlaardingen (gedeeltelijk) zijn gelegen. De rivier ontstaat ter hoogte van Slikkerveer uit de samenvloeiing van de Lek en de Noord en eindigt 24 kilometer westelijker bij Vlaardingen, vanwaar zij samengaat met de Oude Maas en via het Scheur en ten slotte vanaf de Maeslantkering via de Nieuwe Waterweg verder naar de Noordzee stroomt. Denieuwe maas 1932 voornaamste zijrivier is de Hollandse IJssel die zich 4 kilometer van het begin, ter hoogte van Kralingseveer, bij de Nieuwe Maas voegt.

Hoewel de naam van de rivier het woord “Maas” in zich heeft, is de Nieuwe Maas feitelijk een van de belangrijkste mondingsarmen van de Rijn en is de invloed van de Maas op de Nieuwe Maas nooit erg groot geweest (in tegenstelling tot de Oude Maas). Hoewel de oorspronkelijke monding van de rivier vanouds bekendstaat als de Maasmonding en Rotterdam bekend staat als “de Maasstad”, wordt de regio rondom de rivier tegenwoordig als Rijnmond aangeduid, hetgeen feitelijk juister is.

De Willemsspoorbrug was een spoorbrug in Rotterdam die tussen 1877 en 1994 de Nieuwe Maas overspande. De Willemsspoorbrug is vervangen door de Willemsspoortunnel.

Al sinds 1855 werd een spoorverbinding tussen Moerdijk en Rotterdam onderzocht. Na lang onderhandelen en vele tracéstudies werd op 28 april 1877 het spoorwegviaduct tussen station Rotterdam Delftsche Poort en de Nieuwe Maas en de Willemsspoorbrug geopend. De brug telde 5 overspanningen op 9 meter boven Rotterdams Peil.

Na 100 jaar waren het spoorviaduct en de Willemsspoorbrug technisch aan vervanging toe. Bovendien bepaalden de openingstijden van de in het verlengde van de Willemsspoorbrug gelegen hefbrug de gehele dienstregeling van de Nederlandse Spoorwegen en vormden bovendien een capaciteitsknelpunt. De bruggen zijn daarom vervangen door de viersporige Willemsspoortunnel, die op 15 september 1993 werd geopend. In 1994 is de Willemsspoorbrug gesloopt en zijn de 900 ton zware brugdelen in een Spaanse hoogoven verdwenen.

De noordelijke brugpijler is blijven staan en dient nu als bevestigingspunt voor het Maasbeeld.

De fotograaf is Francois Henry van Dijk en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.

Advertenties

De nieuwe maas 1960

Gezicht op de Nieuwe Maas met rechts het Noordereiland en op de achtergrond Kralingen en de watertoren. De in aanbouw zijnde Brienenoordbrug is eveneens goed te zien. De foto is gemaakt tussen 1960 en 1964.nieuwe maas 1960

Het Noordereiland in Nederland is een eiland in de Nieuwe Maas in Rotterdam, verbonden door de Willemsbrug en Koninginnebrug. Het heeft 3600 inwoners en is onderdeel van het stadsdeel Feijenoord in Rotterdam-Zuid. Sinds 2005 heeft het eiland de status van beschermd stadsgezicht.

Het Noordereiland dankt zijn naam aan de Noorderhaven (tegenwoordig Koningshaven) die onder leiding van C.B. van der Tak tussen 1872 en 1874 werd gegraven. Door het graven van de Noorderhaven werd het Noordereiland afgescheiden van het toenmalige eiland Fijenoord. Tot de laatste tien jaren van de twintigste eeuw kenmerkte het eiland zich door een grote bedrijvigheid. Zowel aan de Maaskade, aan de noordzijde van het eiland, als aan de Prins Hendrikkade aan de zuidzijde lagen de binnenvaartschepen soms vijf tot zes rijen breed. Het eiland werd bewoond door een grote populatie schippers. De middenstand voer er wel bij. Begin jaren 90 telde het eiland nog vier kruideniers, een schoenmaker, vier slagers, twee drogisterijen, twee bakkers, een postkantoor met pinautomaat en een bankkantoor met pinautomaat. De laatste twee werden eind ’90 opgeheven, één bakker overleefde, de schoenmaker verdween, evenals alle slagers. Plusmarkt Van Dijk, ontstaan uit Groenteboer Van Dijk van het Burgemeester Hoffmannplein, hield er in 2003 mee op. De winkelruimte werd gehuurd door SPAR Matze. Eind jaren 90 had zich op de Maaskade een ALDI gevestigd. Wie op de Prins Hendrikkade goed zoekt, vindt daar nog de rails van havenkranen die er scheepslading oversloegen. Met de komst van de container en de verplaatsing van havenactiviteiten naar Botlek, Europoort en Maasvlakte is het Noordereiland meer woonwijk geworden.

De oude watertoren van Rotterdam in De Esch is ontworpen door architect C.B. van der Tak en werd gebouwd in 1871-1873. Een aantal eveneens door hem ontworpen werkplaatshallen maakt deel uit van het complex.

Deze watertoren is de oudste nog bestaande watertoren van Nederland. De watertoren heeft een hoogte van 48 meter en telt zeven waterreservoirs. De toren had een waterreservoir met inhoud van ruim een miljoen liter. Hiermee was de toren één van de grootste watertorens van Nederland. De toren is ontworpen in een eclectische mengeling van neoromaanse, neorenaissancistische en Oosterse stijlvormen. Onder het waterreservoir waren de woningen van het personeel van het waterleidingbedrijf dat op het terrein werkte.

Toen in 1978 het waterleidingbedrijf verhuisde naar een andere locatie, werden de woningen en de werkplaatsen vervangen door een coöperatieve vereniging, hout-, metaalwerkplaats, fotostudio en een geluidsstudio.

In 1986 heeft openbare werken Rotterdam de toren gerenoveerd. Hierbij is het watervat vervangen door kantoorruimtes.

In de toren is momenteel een café en restaurant genaamd De Watertoren. De toren is gelegen aan de Watertorenweg 180.

De watertoren en bijgebouwen zijn in 1981 erkend als Rijksmonument.

De fotograaf is Lex de Herder en de foto komt uit het Stadsarchief Rotterdam. De informatie komt van Wikipedia.nieuwe maas 1960